Drużyna harcerska

Przygodę w drużynie można rozpocząć w wieku 10 lat, czyli w czwartej klasie szkoły podstawowej. W tym wieku zuchy przekazywane są z gromady zuchowej do drużyny harcerskiej.
Podstawową formą działania drużyny jest wielka gra. Harcerze uczą się poprzez działanie podczas licznych gier i zabaw, czy to w terenie, czy w budynku. Nabywają umiejętności, które przydają się w życiu harcerskim np. czytania mapy, posługiwania się kompasem, poznają historię harcerstwa, symbolikę odznak czy umiejętności przydatne w życiu codziennym, choćby przygotowywania prostych posiłków na biwakach (oraz potem w domu).

W rozwoju harcerzy pomagają stopnie oraz sprawności zdobywane indywidualnie. Stopniami przeznaczonymi dla harcerzy w wieku 10-12 lat są Próba Harcerza, która pomaga harcerzowi poznać zasady (Prawo Harcerskie), a także ?przygotowuje? do złożenia Przyrzeczenia Harcerskiego; pierwszy (Ochotniczka - Młodzik) oraz drugi (Tropicielka - Wywiadowca) stopień są próbą poszerzenia swojej wiedzy szczególnie z technik harcerskich (do których należą m.in. terenoznawstwo, samarytanka ? pierwsza pomoc, symbolika, historia harcerstwa), ale również wyeliminowanie swoich wad.
Dzięki sprawnościom harcerze poszerzają swoją wiedzę w interesujących ich dziedzinach. Sprawności podzielone są na cztery poziomy trudności ? jedno-, dwu-, trzygwiazdkowe i mistrzowskie. Dla harcerzy przeznaczone są zwykle te jedno-, czasem też dwugwiazdkowe. Każda próba na sprawność zależna jest od stopnia wiedzy i umiejętności i jest układana dla każdego z osobna, by była rozwijająca.
W tym wieku zaczyna się pracować już bardziej samodzielnie. Drużyna dzieli się na zastępy, z których każdy ma swojego zastępowego ? zwykle najstarszego kolegę. Zastępowy przygotowuje zbiórki dla swojego zastępu i przekazuje mu wiedzę, którą sam posiadł. Jest to system (zapoczątkowany przez twórcę skautingu Roberta Baden-Powella), który określa się jako system ?starszego brata?. Harcerze ?wychowywani? przez starszych kolegów, czy bardziej doświadczonych rówieśników mogą się więcej nauczyć, niż gdyby wiedzę przekazywał ktoś o kilka, kilkanaście lat starszy. Również ?wychowujący? wiele zyskują ? uczą się przekazywać swoją wiedzę, rozmawiać z ludźmi.
Mimo, że powyższy tekst mógłby brzmieć poważnie, mogłoby się wydawać, że w harcerstwie jest trochę tak, jak w szkole, ale nic bardziej mylnego. Wszystkie zajęcia są dla harcerzy zabawą, przez którą mogą się czegoś nauczyć lub sprawdzić w różnych dziedzinach.

Z harcerskim pozdrowieniem
Czuwaj!