Filozofia dla dzieci

  • The theme registry has been rebuilt. Turn off this feature on production websites.
  • The theme registry has been rebuilt. Turn off this feature on production websites.

5813b.jpg "Domorosłymi filozofami" jesteśmy my wszyscy, ale przede wszystkim są nimi małe i większe dzieci, które jeszcze nie zatraciły umiejętności zdumiewania się i zadawania pytań, albo też młodzież i dorośli, dla których ważne jest nie tylko, jak się robi to czy tamto, lecz którzy chcieliby również wiedzieć, dlaczego, po co bądź też czy w ogóle powinno się, można, wolno lub trzeba to robić. - z przedmowy autorki.


Eva Zoller - pedagog i filozof - w książce

"A dlaczego? Jak odpowiadać na trudne pytania dzieci."

pokazuje, a nawet nakłania nas, rodziców jak mamy podtrzymywać dziecięcy głód wiedzy, tą nieograniczoną ciekawość naszych pociech, ba... a nawet wskazuje drogę jak tą ciekawość pobudzać i podsycać.
Rodzice, czy czasami macie uczucie, że chcielibyście móc i umieć pytać tak jak dzieci, ale czujecie opór bo skoro już macie te 20+ lub 30+ to nie wypada? Jestem zdania, że właśnie dzięki tej książce będziecie w stanie znowu "odszukać" w sobie to dziecko, mające tyle pytań i usiąść wygodnie w fotelu delektując się kubkiem gorącej herbaty z cytryną i odnaleźć odpowiedzi na mnóstwo pytań dręczących Was i Wasze dzieci.

Bawiąc się w filozofowanie z dziećmi czy młodzieżą, rodzice powinni zachęcać młodych ludzi do wyciągania samodzielnych wniosków i formułowania własnych opinii - Eva Zoller
Ten rodzic, który chce wdać się w filozoficzną pogawędkę ze swoją pociechą musi wiedzieć, że nie zawsze pozornie proste pytania mają proste odpowiedzi. Dzieci są dociekliwe, lubią stawiać wciąż jedno i to samo pytanie "a dlaczego?". Nie zawsze jest też tak, że dzieci chcą usłyszeć odpowiedź, czasami wystarczy, iż odpowiemy im pytaniem na pytanie "A jak Ty myślisz?"
Prowadzenie filozoficznych rozmów z dziećmi należy podeprzeć myśleniem, czynem i czuciem, ponieważ w sercu jest odwaga, co zauważył Mały Książę "Dobrze widzi się tylko sercem".
W każdym z rozdziałów (a jest ich 6) znajdą Państwo pomoc w odpowiedzi na pytania, które zostały już postawione.
Filozofowanie z dziećmi należy oprzeć o zabawę. Możemy wykorzystać naszą wyobraźnię i puścić wodze fantazji. Należy zastanawiać się "co by było, gdyby...", szukać nowych rozwiązań, nowych możliwości...
Taka zabawa wychowuje, nie tylko dziecko, ale też rodzica. Rodzic na nowo odkrywa dziecko w sobie, a Jego pociecha dorasta na osobę umiejącą postępować odpowiedzialnie i odważnie, umiejącą myśleć samodzielnie, nie bojącą się powiedzieć własnego zdania.

Mogłabym pisać o tej książce bez końca, ale nie o to chodzi, chodzi o to aby znaleźć czas dla dziecka, aby móc z nim pofilozofować, poznać siebie nawzajem, gdyż filozofowanie jest czymś głęboko ludzkim i jedynie człowiekowi przypisaną umiejętnością.

Czytając tę książkę życzę stworzenia nowych idei, zdumienia, ciekawości, wątpliwości i chęci zdobycia wiedzy, wcielenia wspaniałych gier i zabaw filozoficznych w życie z własną pociechą, a co za tym idzie dużo śmiechu, radości i wspólnie spędzonych chwil, poznania siebie, a przede wszystkim tej małej bądź większej osóbki będącej zawsze przy nas, poznania naszego dziecka - Marianna Kowalik-Świrska