MOJE DZIECKO MA DYSLEKSJĘ

  • The theme registry has been rebuilt. Turn off this feature on production websites.
  • The theme registry has been rebuilt. Turn off this feature on production websites.

girl_0.jpg Często rodzice zastanawiają się, dlaczego regularne zajęcia terapii pedagogicznej przynoszą szybkie efekty w nastawieniu dziecka do nauki. Być może nie ma jeszcze widocznej poprawy w pisaniu i czytaniu, ale uczeń jest śmielszy, chętniej uczestniczy w zajęciach, jest mniej zestresowany.
Tajemnicą jest podejście terapeuty do podopiecznego. Oto wreszcie atmosfera nauki staje się sprzyjająca, przerabiany materiał nie jest za trudny, a wszystko odbywa się z poszanowaniem indywidualnych trudności dziecka. Co więcej, uczeń zaczyna odnosić sukcesy, nie jest wciąż „najgorszy” i „najwolniejszy”. Akcentowane są jego mocne strony. Terapeuta cieszy się i podkreśla każdy, nawet najmniejszy postęp, zachęca dziecko do rozmów o jego porażkach i osiągnięciach, daje wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. Dokładnie to samo mogą robić w domu rodzice.

Dobrze, kiedy zachęcają dziecko do systematycznej pracy i pokazują, że przynosi ona efekty (tak jak terapeuta powinni cieszyć się nawet z najmniejszego postępu). Po konsultacjach z nauczycielem prowadzącym terapię pedagogiczną warto pracować z dzieckiem w domu 30 minut każdego dnia. Nacisk możemy położyć na umiejętność czytania i ortograficznego pisania. Również bardzo ważna jest dbałość o poziom graficzny pisma – powinno być czytelne i estetyczne. Rodzic podejmujący się pracy z dzieckiem w domu kieruje się określonymi zasadami – ich świadomość jest wyjątkowo ważna, by praca nie przyniosła skutków odwrotnych do pożądanych. Pozwól dziecku pisać ołówkiem, by mogło samo poprawiać swoje błędy, rodzic nie powinien go w tym wyręczać. Unikaj podkreślania dostrzeżonych błędów, zaznaczaj tylko ich liczbę na marginesie linii, w której się pojawiły. Zachęcaj do korzystania ze słownika ortograficznego. Odszukane błędnie zapisane wyrazy dziecko powinno napisać kilka razy poprawnie i użyć je w zdaniach. Doprowadzajcie każde zadanie do końca. Odpowiadaj na pytania dziecka, tłumacz, jeśli czegoś nie rozumie. Staraj się pracować w miłej atmosferze - wasz dobry humor przyspieszy postępy w pracy. Nie ponaglaj dziecka podczas czytania, niech śledzi palcem słowa, które wypowiada. Sprawdzaj, co jakiś czas, czy rozumie czytany tekst. Jeśli nie zawsze możecie wrócić do danego fragmentu. Sięgnij do nagrań książek. Podczas słuchania śledźcie wzrokiem tekst. Jeśli dziecko jest leworęczne, zadbaj, by miało swobodę ruchów i odpowiednio ułożony zeszyt. W młodszych klasach nie stosujcie pisania ze słuchu – niech dziecko zapoznaje się samo z tekstem, zapamiętuje zdanie a następnie zakrywa je i pisze z pamięci.

Tygodniowe ćwiczenia poprawnej pisowni- samodzielna praca starszych uczniów wg prof. Marty Bogdanowicz

I. Przygotowanie
1. Załóż zeszyt do ćwiczeń ortograficznych.
2. Powtórz i utrwal zasady pisowni.
3. Na końcu zeszytu załóż Słowniczek Trudnych Wyrazów.

II. Pisanie z pamięci – każdego dnia
1. Przeczytaj uważnie wybrany przez siebie, lub wskazany przez nauczyciela fragment tekstu (ok. 4-5 zdań niezbyt długich, po ok. 5 wyrazów w zdaniu).
2. Przeczytaj pierwsze zdanie zapamiętując tekst i pisownię wyrazów, uzasadnij pisownię trudnych wyrazów.
3. Powiedz tekst z pamięci.
4. Przeczytaj powtórnie zdanie sprawdzając, czy dobrze zapamiętałeś.
5. Napisz tekst z pamięci.
6. Sprawdź zapis i nanieś poprawki.
7. Porównaj zapis ze zdaniem wzorcowym i nanieś poprawki.
8. Zakryj zdanie wzorcowe i napisane.
9. Napisz powtórnie to samo zdanie.
10. Sprawdź zapis.

III. Poprawna pisownia
1. Wypisz wyrazy, w których popełniłeś błędy i uzasadnij poprawna pisownię.
2. Wyrazy te zastosuj w krzyżówce, ułóż z nimi zdania, utwórz rodzinę wyrazów. pokrewnych, wykonaj ćwiczenie utrwalające pisownię (bibliografia).
3. Wpisz je do Słowniczka Trudnych Wyrazów (na końcu zeszytu).

IV. Sprawdzian – co tydzień
1. Pracuj codziennie, zapisując datę przy wykonywanych ćwiczeniach.
2. Po tygodniu ćwiczeń poproś kogoś aby podyktował ci zdania, które codziennie pisałeś.
3. Sprawdź, o ile błędów mniej zrobiłeś niż poprzednio, i popraw je (według wzoru).

Po każdym tygodniu ćwiczeń pokaż zeszyt nauczycielowi.
Powodzenia.

Pomocne podręczniki:
B.K Gierymscy, Ortografia na bardzo dobry;
B.K Gierymscy, Ćwiczenia ortograficzne;
W. Kurianowicz, Samouczek Ortograficzny;
W. Kurianowicz, Samouczek interpunkcyjny;
M. Kwiecień, Uczę się ortografii. Teksty dyktand, kl. IV – VIII;
A.Omiecińska, Z. Saduś, Zestaw zeszytów do ćwiczeń ortograficznych dla klas starszych;
R. Rudziński, Ćwiczenia ortograficzne z kluczem;
S. Tarkowski; Ortografii uczę się sam;
J. Wójcik; Ortografii i interpunkcji uczę się sam (kl. VII- VIII)
J. Wójcik, Nauka ortografii i interpunkcji (kl. IV-VI)

Agnieszka Kowalewska, pedagog, Prywatny Ośrodek Terapii Pedagogicznej Kubos.

Bibliografia: Bogdanowicz M., Czabaj R., Jestem rodzicem dziecka z dysleksją, Gdynia 2007.