PORUSZAJMY SIĘ WSPÓLNIE
W zaganianym, współczesnym świecie warto odpowiedzieć sobie na pytanie, ile czasu aktywnie spędzamy z naszymi dziećmi. Aktywnie oznacza, że w stu procentach się im poświęcamy, a nie tylko sadzamy przed telewizorem robiąc inne rzeczy obok. Kiedy mamy niewiele czasu dla naszych pociech, dobrze zapamiętać sobie ważną zasadę: kiedy już jesteśmy razem wykorzystujmy ten fakt maksymalnie. Propozycją mogą być wspólne warsztaty ruchowe – dla dziecka z rodzicem.
Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne jest idealnym pomysłem na intensywne i ciekawe spędzenie wspólnej godziny. Opiera się na ćwiczeniach i zabawach ruchowych. Pogłębia więź pomiędzy rodzicem i dzieckiem, którzy ćwiczą razem. Główna idea metody zawarta jest w tezie, że posługiwanie się ruchem rozwijającym, świadomość własnego ciała, świadomość przestrzeni i działania w niej, a także umiejętność i potrzeba dzielenia jej z innymi ludźmi prowadząca do nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu, służy doskonałemu rozwojowi dziecka. Założenia metody opierają się na naturalnych potrzebach małego człowieka. Odpowiadają etapom kształtowania się umiejętności związanych z ruchem, umożliwiających lepsze poznanie otoczenia poprzez zdobywanie indywidualnych doświadczeń opartych na kształtowaniu nowych umiejętności w zakresie rozwoju fizycznego, psychicznego.
Głównym założeniem terapii jest zdobycie przez dziecko świadomości własnego ciała rozwijanej równolegle z usprawnianiem ruchowym. Przez dopływ wiadomości o własnym ciele, jego użyciu w sposób adekwatny do możliwości percepcji i potrzeb dziecka, następuje kształtowanie umiejętności społecznych, eksploratywnego działania, doprowadzającego do poczucia świadomości przestrzeni i działania w niej.
Metoda szczególnie pozytywnie wpływa na poprawę:
• poczucia własnej wartości,
• pewności siebie,
• poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności,
• wrażliwości,
• umiejętności nawiązywania kontaktów z drugą osobą.
W swoim programie ćwiczeń ruchowych Weronika Sherborne wyróżnia następujące grupy ćwiczeń:
- ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała,
- ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu,
- ćwiczenia ułatwiające nawiązywanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą,
- ćwiczenia twórcze.
Mogą one występować w różnych formach, jako zajęcia indywidualne, w parach lub grupowe. Doświadczony prowadzący rozszerza lub zmniejsza zakres ćwiczenia zgodnie z potrzebami, stopniem zaawansowania i możliwościami podopiecznych.
Nad wartością metody prowadzono badania za granicą i w Polsce. Wykazały one, że terapia ruchowa metodą W. Sherborne wywiera najsilniejszy wpływ na sferę emocjonalną i motoryczną. Sprzyja także rozwojowi wyobraźni i pomysłowości dzieci, kształci orientację w schemacie ciała i przestrzeni, rozwija zdolność koncentracji uwagi. Dzięki terapii dzieci zdobywają zaufanie do siebie i do otoczenia, kształtuje się pozytywnie ich obraz samego siebie i pozytywne nastawienie do świata. Przede wszystkim jednak jest doskonałym sposobem na wspólne spędzenie czasu, kiedy to dziecka ma poczucie, że rodzic jest tylko dla niego i świetnie można się z nim bawić.
Agnieszka Kowalewska, pedagog, Prywatny Ośrodek Terapii Pedagogicznej Kubos
Bibliografia:
Bogdanowicz M. Kisiel B. Przasnyska M.: Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka, Warszawa 1994.