"Bezpieczne dziecko" III
Uzupełniającą propozycją, do wykorzystania przez terapeutów są książki, które pozwalają dzieciom nazywać to, co się wydarzyło, gdy już doszło do przemocy. Jak podkreśla dr Zubrzycka: ?Zastraszone dzieci często nie potrafią się poskarżyć, choćby dlatego, że brak im słownictwa i znajomości jasnych reguł współżycia społecznego, które zostały złamane. Dorośli czasem, nie wiedzą, po czym poznać, że doszło do przemocy oraz jak się zachować i jakimi dysponować dowodami, by zwrócić się o pomoc. W tak trudnych sprawach konieczne jest włączenie się profesjonalnych, przygotowanych do interwencji terapeutów i służb?.
Kiedy warto zgłosić się do psychologa - psychoterapeuty dziecięcego?
Niekiedy zdarza się że rodzice mają wątpliwości co do swojego sposobu wychowywania dzieci, co do ich zdrowia, niekiedy widzą że z ich dziećmi dzieje się coś ?niedobrego?, niekiedy czują wewnętrznie że potrzebują porady, czasami się wstydzą tego że mają problem, że mieliby pójść do kogoś po poradę. Częstym uczuciem towarzyszącym rodzicom przed wizytą u psychologa jest obawa, lęk a czasami i wstyd. Obawy łączą się ze strachem o zdrowie i wychowanie dziecka, lęk przed tym co powie psycholog i czasami strachem co to jest za osoba.
"Bezpieczne dziecko" II
System Przeciwdziałania Przemocy w Szkole ma pomóc:
- wyznaczyć granice właściwego postępowania i wprowadzić wspólne dla wszystkich zasady,
- dostarczyć wiedzy o mechanizmach przemocy,
- pokazać sprawiedliwe, właściwe reagowanie na takie sytuacje.
Osiągnięcie powyższych celów będzie możliwe, gdy zwróci się uwagę na etapy, jakie w edukacji i wychowaniu przechodzi dziecko. Dlatego w wieku przedszkolnym GWP proponuje dzieciom książki, które mają dostarczyć wiedzy oraz zasad i umiejętności komunikacji, zanim dziecko zetknie się z przemocą i ulegnie grupowym mechanizmom zachowań agresywnych.
"Bezpieczne dziecko" I
"Aby skutecznie przeciwdziałać przemocy należy zdać sobie sprawę, że wszystkie zaangażowane w problem strony tzn. instytucje, nauczyciele, uczniowie i rodzice powinni przestać go bagatelizować, przełamać poczucie bezradności, które jest siłą napędową ignorancji i przyzwolenia na zachowania agresywne" - przekonuje dr Elżbieta Zubrzycka, psycholog, założycielka Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego. GWP, wychodząc naprzeciw potrzebom dzieci, rodziców i nauczycieli, proponuje "System Przeciwdziałania Przemocy w Szkole".
Jak dziecko radzi sobie z trudnymi sytuacjami?
Pewnego zimowego wieczoru 4-letni Kuba jechał z swoją mamą i tatą samochodem. Ta zwykła przejażdżka do sklepu pewnie w ogóle nie wryłaby się w jego pamięć, gdyby nie fakt, że w samochód jego rodziców wjechała ciężarówka....
list do psychologa
Oto fragment bardzo wielu listów od rodziców, które codziennie dostaję na swoją pocztę e-mailową. Pewnie wśród czytelniczek, mam czytających teraz ten portal wiele powie o tak, ja też miałam ten problem...
?Pani Aniu!!!
Zwracam się do Pani z kilkoma pytaniami, jestem mamą 4-letniej Julki, mój problem polega na tym że Julka histeryzuje jak ją rano próbuje ubrać, jak ma sama spać w pokoju, jak ma na chwilę się sama pobawić, takie sytuacje są częste a to że Julka krzyczy że chce inną czapeczkę a to że buciki nie takie, a niech mi pani wierzy ona ma głos... Już próbowaliśmy w domu i rozmawiać z nią, i zostawiać ją jak płacze, i ją pocieszać, no niestety ja najczęściej ustępuję. Próbowałam kilka razy zostawiać Julkę jak krzyczy i czekać aż się uspokoi, czasami rano to trwa do 2-3 godzin, no a przecież ja też wychodzę do pracy, muszę jej 7-letniego braciszka Krzysia posłać do szkoły, mężowi zrobić śniadanie... Żaden ze sposobów nie działa, jestem załamana. Co by Pani zrobiła jak Julka krzyczy, histeryzuje, czas mija a ja muszę wyjść do pracy...?
Dlaczego dzieci się boją?
Koleżanki nastraszyły Zosię że zawsze przy pełni księżyca budzą się upiory i pukają do okna...od tamtego czasu dziewczynka boi się spać sama w pokoju. Opiekunka zagroziła Maćkowi że jeżeli nie będzie spał to przyjdzie po niego czarownik i od tamtej pory chłopiec zasypia przy zapalonym świetle. Ilu z nas dorosłych boi się ciemności, pustego mieszkania, kroków obcej osoby za sobą w ciemnej bramie? Źródła naszych lęków, strachów, przerażenia najlepiej poszukać w dzieciństwie, można też zapytać swoje dziecko: czego się boisz? Usłyszymy być może wtedy że w naszej łazience żyje potwór i jak jest ciemno to odkręca on kran i wychodzi ze spłuczki od ubikacji...albo historię o tym że jak jest ciemno to ktoś obcy może chować się w szafie...Współczesny świat powoduje że dziecko musi sobie radzić nie tylko z własnymi lękami, ale też bombardowane jest poprzez media, telewizję olbrzymią ilością dramatów, śmierci, strachu co tylko zwiększa jego napięcie i lęk.
- « pierwsza
- ‹ poprzednia
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
